Marcin Kolowca: Przede mną długa droga

Jak ocenisz swój pierwszy sezon w ekstraklasie?

Uważam, że miniony sezon był dla mnie ogromną szansą na zdobycie bardzo potrzebnego, tak młodemu zawodnikowi jak ja, doświadczenia. Mogłem skonfrontować swoje umiejętności z zawodnikami najwyższej klasy w Polsce i mogę śmiało powiedzieć, że była to lekcja, z której wyciągnąłem dużo wniosków. Mam nadzieję, że to wszystko zaprocentuje w następnych latach mojej gry. Jestem zadowolony z danej mi szansy, ale patrząc w moje statystyki, nie widzę aż takiego poziomu, który chciałabym sobą reprezentować. Nie do końca jestem zadowolony ze swojej gry, ale był to mój pierwszy sezon w PLK i uważam, że jak na krótki staż w graniu, starałem się dać z siebie wszystko. Po tym roku zdaję sobie sprawę, jaka długa i ciężka droga mnie czeka, aby zrealizować postawione sobie cele. Mogę powiedzieć tylko jedno, że granie w Polonii 2011 podniosło moje ambicje i jestem o wiele bardziej zmotywowany i zdeterminowany.

Przeciwko którym podkoszowym zawodnikom grało ci się najtrudniej?

Zawodnikami od których najwięcej mogłem sie nauczyć, a zarazem miałem z nimi największy problem na boisku, byli Radko Varda, Patrick Okafor i Michael Wright. Uważam, że są to koszykarze wysokiej klasy i chciałbym w przyszłości prezentować ich poziom. Ale wiem, że aby to osiągnąć muszę dużo pracować i przede wszystkim skupić się na zwiększeniu swojej siły fizycznej.

Jak ocenisz przyjście Rafała Bigusa ze względu na siebie?

Początkowo obawiałem się, że stracę dużo minut na boisku. Jednak wiedziałem też, że przede wszystkim będę miał starszego, doświadczonego kolegę, od którego będę mógł się bardzo dużo nauczyć. Na treningach miałem porządnego przeciwnika, który postawił mi wysoko poprzeczkę w walce podkoszowej. Poza tym Rafał jest też trochę wyższy, co było dla mnie dodatkowym utrudnieniem. Podsumowując jego obecność w drużynie, uważam, że dla mnie była to porządna lekcja i bardzo się cieszę, że miałem możliwość rozwijania swoich umiejętności przy nim.

Mimo tego, że w PLK grałeś mniej, to więcej szans dostawałeś w pierwszej lidze. Jak duża jest różnica w grze pod koszem w pierwszej lidze i ekstraklasie? Czy trudno się przestawić grając raz tu, raz tu?

Według mnie różnica gry pod koszem jest bardzo duża. W ekstraklasie gra jest dużo bardziej siłowa, przez co cięższa. Poza tym w PLK każdy błąd ma konsekwencje, natomiast pierwsza liga na niektóre przymyka się oko. Przestawienie się z grania na jednym poziomie na drugi nie jest trudne, jednak wymaga trochę skupienia.

Nad czym młody wysoki zawodnik musi najwięcej pracować, żeby dawać sobie radę w ekstraklasie i nad czym musisz najwięcej pracować?

Młody zawodnik przede wszystkim musi się skupić nad pracą nad swoją psychiką. Nie może się bać i musi nauczyć się walczyć na tym samym poziomie, co jego starsi koledzy. Bez żadnych kompleksów. Braki doświadczenia trzeba nadrabiać ciężką pracę i treningiem. Ja muszę pracować nad wszystkim, ponieważ jest to mój pierwszy sezon grania na takim poziomie i mam dużo zaległości, które zamierzam jak najszybciej nadrobić.

Jak spędziłeś chwile urlopu i jak odpoczywasz od koszykówki?

W trakcie urlopu odpoczywałem z rodziną. Pojechałem też na trochę odwiedzić brata w Krakowie. Przerwa bardzo dobrze mi zrobiła, mój organizm trochę wypoczął i zregenerowałem siły.

Jak zacząłeś w ogóle przygodę z koszykówką?

Swoją przygodę zacząłem w Polonii Przemyśl. W wieku juniora starszego na mistrzostwach Polski wypatrzyli mnie trenerzy Polonii 2011 i tak trafiłem do Warszawy.

Jakie masz plany na najbliższy okres pomiędzy sezonami, a także na najbliższe lata?

Przede wszystkim chcę się skupić na doskonaleniu swoich umiejętności. Oczywiście w wakacje trochę odpocznę ale wiem, że nie za dużo, bo zamierzam jak najwięcej skupić się na rozwoju fizycznym, aby w nowym sezonie mieć mocne podstawy do dalszej nauki. Zostając w Polonii 2011 stawiam na ciężką pracę nad sobą i mam nadzieję, że przyniesie ona efekt i za parę lat będę grać na jak najwyższym poziomie.